I dashur lexues-Billy Collins Baudelaire të konsideron vëlla, dhe Fielding-u të drejtohet pas çdo paragrafisikur të dojë të sigurohet se ti nuk e ke mbyllur librin, e tani po të thërras sërish unë;fantazma e vëmendshme, figura e errët e heshtur që rri në portën e këtyre fjalëve. Pope të mirëpret në shkëlqimin e studimit të… Keep Reading
Planeti me Katër Hëna-Billy Collins E kam zili planetin me katër hëna. – Shënimet e Robert Frostit-it. Ndoshta atij i ndërmendej kënga:“Çfarë arrin të bëjë pakëz dritë-hëne” dhe bëhej kurioz se çfarë do t’arrinte të bënte një lumë i madh dritë-hëne. Por a nuk do të ishte kjo diçka tepër e mirë? Dhe çfarë ndodhte… Keep Reading
Pyetje mbi engjëjt-Billy Collins Nga të gjitha pyetjet që ju mund të doni të bëni mbi engjëjt, e vetmja që e dëgjoni përherë është se sa prej tyre mund të vallëzojnë mbi kokën e një gjilpëre. Asnjë kureshti për mënyrën sesi e kalojnë ata kohën e përjetshme përveç rrotullimit të Fronit duke kënduar psalmet në… Keep Reading
Dashuria-Billy Collins Djali në skajin më të largët të vagonit të trenit vazhdonte ta kthente kokën passikur të kishte frikë apo sikur të priste dikë dhe pastaj, ja ku ishte ajo, te dera prej xhami e vagonit,e ai u ngrit, hapi derën dhe e ndihmoi të hynte dhe ajo hyri në vagon duke mbartur një… Keep Reading
Virginia Woolf Për të shkruar një roman, filloni me personazhin: Unë besoj se të gjithë romanet fillojnë me një plakë në qoshkun përballë. Unë besoj se të gjithë romanet, bie fjala, kanë të bëjnë me karakterin dhe se ai është aty për ta shprehur veten – jo për të predikuar doktrina, për të kënduar këngë… Keep Reading
Kapelja me qirinj-Billy Collins Në shumicën e autoportreteve është fytyra ajo që dominon: Cezanne është një palë sy që notojnë në penelata, Van Gogh-u sheh ngultas nga një aureolë errësire që vorbullon, Rembrant-i duket i lehtësuar, sikur të jetë duke marrë frymë nga piktura “Verbimi i Samson”-it. Por në këtë pikturë, Goya qëndron shumë larg… Keep Reading
Ernest Hemingway Si fillim shkruaj një fjali të vërtetë. Ndonjëherë, atëherë kur filloja një tregim të ri dhe nuk e mbaroja dot, ulesha përballë zjarrit dhe shtrydhja lëkurën e portokalleve të vogla me flakën përbri dhe shikoja spërkat e blujta që ato bënin. Rrija e shikoja nga çatitë e Parisit dhe mendoja: “Mos u shqetëso.… Keep Reading
Shiu-Charles Bukowski një orkestër simfonikeekzekutohet një stuhi, po luhet një uverturë e Wagner-it e njerëzit lënë vendet e tyre nën pemë e vrapojnë brenda në tendëgratë qeshin, burrat shtiren të qetë, cigaret e lagura hidhen tej, vazhdon të luhet Wagner-i, e pastaj ata janë të gjithë nën tendëmadje edhe zogjtë lënë pemëtdhe hyjnë brendae më… Keep Reading
Duke kërkuar një rrugë që të mbajë emrin tim-Izet Sarajlić Ecejakem nëpër qytetin e rinisë sonë duke kërkuar një rrugë që të mbajë emrin tim. Rrugët e gjera e të zhurmshme –ua lë titanëve të historisë. Çfarë bëja unë ndërkohë që historia çante përpara? Thjesht të doja ty. Po kërkoj një rrugë të vogël, modeste,… Keep Reading
Vajtim-Louise Glück Papritur, pasi ti ke vdekur, ata miqtë që nuk kanë rënë kurrë dakord për asgjë bien dakord për karakterin tënd, ata janë si një shtëpi plot me këngëtarë që bëjnë prova i njëjti rezultat: ti ke qenë i drejtë, ti ke qenë i sjellshëm, jeta jote ka qenë fatlume. Pa muzikë. Pa kontrapunkt.… Keep Reading
