Poezi nga Nikos Kazantzakis Ti e ke fajin, bërtiti, ti! Të gjithë ju, o njerëz me qëllime të mira, të ngopur e shpërfillës. Sa do të doja të ishe i uritur, të kishe fëmijë e të ishin të uritur, të kishe ftohtë, të kishin ftohtë, të doje të punoje e të mos gjeje punë. Jo… Keep Reading
Jam një atlete e mbetur në sheshin e protestës-Arlinda Guma Jam një atlete e mbetur në sheshin e protestës,djalit që më kishte veshur policët i thyen këmbën,pastaj e tërhoqën, ashtu, në gjendje kome,ndërsa këmba e thyer i lëkundej në ajër… E unë, siç e shihni, jam ende këtu… Jam një atlete e mbetur në sheshin… Keep Reading
Janis Ritsos Mbrëmje. Era u fashit. Rëra e lagësht shkëlqen sa herë deti tërhiqet pas. Pisha e anuar rri e mendohet. Mendohemi edhe ne tok me të, heqim vija mbi rërë, shkruajmë ca shifra, bëjmë ca vizatime, një sirenë, një zemër, një spirancë, – eh, ç’të thuash? Kërkon të bësh gjësend, të japësh gjëkafshë, sa… Keep Reading
Intervistuar nga Will Aitken Intervistë e vitit 2004. Unë dhe Anne Carson-i u takuam për herë të parë në vitin 1988 në një workshop shkrimtarësh në Canada, dhe që atëherë kemi lexuar punët e njëri-tjetrit. Intervista që vijon është një gërshetim i bisedave tona të zakonshme dhe i diskutimeve rreth temave që shqetësojnë veprën e… Keep Reading
Këngë për fundin e botës-Czeslaw Milosz Në ditën kur bota të marrë fundNjë bletë sillet rrotull një tërfili,Një peshkatar ndreq një rrjetë që vezullon.Delfinët e lumtur kërcejnë në det,Pranë ullukut luajnë harabelat e vegjëlDhe gjarpri ka lëkurë të artë, ashtu siç duhet ta ketë gjithmonë. Gratë ecin përmes fushave nën çadrat e tyre, Një të… Keep Reading
Sylvia Plath në seanca elektroshoku-Petraq Risto 1.Anglia – anije më kalon mespërmes: ndahem dhe bashkohem si dallgë.Kafka ime: kambanat rrojnë pa kishë. Vjen Parajsa me veshje infermiereje.Gjymtyrët: shenja pikësiminë një poemë mishi që digjet në FerrDorëzonjëza e freskët del në shteg:për dore më merr.Amplituda të çuditshme. Zig – zage rrufesh të çoroditura. Kullufitje zogjsh… Keep Reading
Poezi nga Petraq Risto Sa herë të mendoj, te pasqyra e madhe çelet një dritareDhe vjen një aromë e njohur borziloku.Ti përkulesh pak, aq sa mund të lejojë pasqyra…. Një mijë zogj argjendi pikëllojnë. Sa herë të mendoj, kaloj krehërin mbi shi.Askush s’ka flokë argjendi si ti. Një mijë zogj argjendi pikëllojnë, një mijë… … Keep Reading
Një disihumbje-Ingeborg Bachmann Kemi përdorur bashkë: stinët, librat, një pjesë muzikore. Çelësat, filxhanët e çajit, shportën e bukës, çarçafin dhe një shtrat.Një arkëz paje shpresash, fjalësh, gjestesh, sjellë pas, përdorur, konsumuar. Kemi ruajtur një rend shtëpiak. Të thënë e të kryer.Dhe gjithmonë ishte një kokë që vigjilonte.U dashurova me dimrin, me një septet vjenez*, me… Keep Reading
Roboti-Roberto Bolaño Më kujtohet që Platoni më thadhe unë nuk ia vura veshin.Tani jam në klubin e natës të vdekjesdhe nuk kam çfarë të bëj:hapësira është një paradoks.Këtu nuk mund të ndodhë asgjëe megjithatë ja ku jam.Thjesht një robotme një mision të papërcaktuar.Një vepër arti e përhershme. Përktheu: Arlinda Guma Keep Reading
Gen Z shpesh cilësohet si apatike. Por intervistat me studiues të njohu tregojnë të kundërtën: një brez që po rritet mes krizave të strehimit, punës dhe institucioneve politike nuk po humbet besimin te politika, por te pemtimet e kapitalizmit. Gen Z bojkoton markat, amplifikon hashtag-et dhe u bashkohet protestave pa iu bashkuar partive. Politika e… Keep Reading
