Poezi nga Nikos Kazantzakis Ti e ke fajin, bërtiti, ti! Të gjithë ju, o njerëz me qëllime të mira, të ngopur e shpërfillës. Sa do të doja të ishe i uritur, të kishe fëmijë e të ishin të uritur, të kishe ftohtë, të kishin ftohtë, të doje të punoje e të mos gjeje punë. Jo… Keep Reading
Jam një atlete e mbetur në sheshin e protestës-Arlinda Guma Jam një atlete e mbetur në sheshin e protestës,djalit që më kishte veshur policët i thyen këmbën,pastaj e tërhoqën, ashtu, në gjendje kome,ndërsa këmba e thyer i lëkundej në ajër… E unë, siç e shihni, jam ende këtu… Jam një atlete e mbetur në sheshin… Keep Reading
Janis Ritsos Mbrëmje. Era u fashit. Rëra e lagësht shkëlqen sa herë deti tërhiqet pas. Pisha e anuar rri e mendohet. Mendohemi edhe ne tok me të, heqim vija mbi rërë, shkruajmë ca shifra, bëjmë ca vizatime, një sirenë, një zemër, një spirancë, – eh, ç’të thuash? Kërkon të bësh gjësend, të japësh gjëkafshë, sa… Keep Reading
Këngë për fundin e botës-Czeslaw Milosz Në ditën kur bota të marrë fundNjë bletë sillet rrotull një tërfili,Një peshkatar ndreq një rrjetë që vezullon.Delfinët e lumtur kërcejnë në det,Pranë ullukut luajnë harabelat e vegjëlDhe gjarpri ka lëkurë të artë, ashtu siç duhet ta ketë gjithmonë. Gratë ecin përmes fushave nën çadrat e tyre, Një të… Keep Reading
Sylvia Plath në seanca elektroshoku-Petraq Risto 1.Anglia – anije më kalon mespërmes: ndahem dhe bashkohem si dallgë.Kafka ime: kambanat rrojnë pa kishë. Vjen Parajsa me veshje infermiereje.Gjymtyrët: shenja pikësiminë një poemë mishi që digjet në FerrDorëzonjëza e freskët del në shteg:për dore më merr.Amplituda të çuditshme. Zig – zage rrufesh të çoroditura. Kullufitje zogjsh… Keep Reading
Poezi nga Petraq Risto Sa herë të mendoj, te pasqyra e madhe çelet një dritareDhe vjen një aromë e njohur borziloku.Ti përkulesh pak, aq sa mund të lejojë pasqyra…. Një mijë zogj argjendi pikëllojnë. Sa herë të mendoj, kaloj krehërin mbi shi.Askush s’ka flokë argjendi si ti. Një mijë zogj argjendi pikëllojnë, një mijë… … Keep Reading
Një disihumbje-Ingeborg Bachmann Kemi përdorur bashkë: stinët, librat, një pjesë muzikore. Çelësat, filxhanët e çajit, shportën e bukës, çarçafin dhe një shtrat.Një arkëz paje shpresash, fjalësh, gjestesh, sjellë pas, përdorur, konsumuar. Kemi ruajtur një rend shtëpiak. Të thënë e të kryer.Dhe gjithmonë ishte një kokë që vigjilonte.U dashurova me dimrin, me një septet vjenez*, me… Keep Reading
Roboti-Roberto Bolaño Më kujtohet që Platoni më thadhe unë nuk ia vura veshin.Tani jam në klubin e natës të vdekjesdhe nuk kam çfarë të bëj:hapësira është një paradoks.Këtu nuk mund të ndodhë asgjëe megjithatë ja ku jam.Thjesht një robotme një mision të papërcaktuar.Një vepër arti e përhershme. Përktheu: Arlinda Guma Keep Reading
NË KOKËN TIME ENDE BIE NJË ÇANGË-Arben Velo Në kokën timeende bie një çangë,veshur me funde mjegullash. Më zgjon kohën tjetër.Urgjencë për të gjallët,këngë për të vdekurit. Më kujtohet babai. Vinte nga puna,veshur me të nesërmete stripsura nga djersa. Këpucët e grisura,nga këmbët,ia hiqte ngadalë heshtja. Ding! Në rrugën e vetmedigjeshin tinguj.Erashpërndante hirin e jehonës. Dong!… Keep Reading
Gjurmë këmbësh në zemrën tënde-Gary Lenhart Dikush do të hyjë në jetën tënde,Do të të lërë një gjurmë këmbësh në zemër,Do të ta kthejë atë në një korridor të rrrëmujshëmMbushur me çizme me baltë të tharë, doreza fëmijësh, shalle që të kruajnë– Ku ti ndalesh për t’u shpështjellë,Apo për t’u bërë gati për dalje të… Keep Reading
