Vajtim-Louise Glück

in Letërsi/Përkthim/Tharm by

Vajtim-Louise Glück

Papritur, pasi ti ke vdekur, ata miqtë
që nuk kanë rënë kurrë dakord për asgjë
bien dakord për karakterin tënd,
ata janë si një shtëpi plot me këngëtarë që bëjnë prova
i njëjti rezultat:
ti ke qenë i drejtë, ti ke qenë i sjellshëm, jeta jote ka qenë fatlume.
Pa muzikë. Pa kontrapunkt. Vetëm se
ato nuk janë shfaqje;
lotë të vërtetë derdhen.

Për fat, ti ke vdekur; përndryshe
do pushtoheshe nga neveria.
por kur kjo kalon,
kur të ftuarit fillojnë të lëvizin, duke fshirë sytë
sepse pas një dite si kjo,
të mbyllur me ortodoksi,
dielli është jashtëzakonisht i ndritshëm, edhe pse është vonë pasdite, shtator –
kur fillon eksodi,
atëherë ti do të ndiesh
dhimbjet e zilisë.

Miqtë e tu të gjallë përqafojnë njëri-tjetrin, bëjnë pak thashetheme në trotuar
ndërsa dielli fundoset dhe flladi i mbrëmjes valëvit shallet e grave-
ky, ky, është kuptimi i
“një jetë me fat”:
që do të thotë të ekzistosh në të tashmen.

Përktheu: Arlinda Guma

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Latest from Letërsi

Librashitësi-Rozafa Shpuza

Librashitësi-Rozafa Shpuza Kapakë historish të zverdhunastivon përditë n’thembër t’bulevardit, e njajtë me

Maskat-Ezra Pound

Maskat-Ezra Pound Këto përrallat për maskimet e vjetra, a nuk janë Mite
Go to Top