Tag archive

Janis Ricos

Atdheu-Janis Ricos

Atdheu-Janis Ricos   Të vrarët i lanë në fushë me kuajt dhe qenin e zi. Flamurët i kishin fshehur në shpellat shekullore. Ajo ç’quajtëm atdhe ishte gjinkallë, ullinj, puse, landra, dy lopë të zeza që ëndërrojnë poshtë plepave dhe një mermer i thyer në mes të bahçes së verdhë, ku një zog rri mbi njërën… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

Lulediej-Janis Ricos

Lulediej-Janis Ricos   Lulediej të mëdhenj dhe verbues mes nje kopshti të shkretë. Një mijë sytë e mesditës, të verdhë. Shndritje e verdhë, zbrazëti e verdhë e verës, që përzhit gurë, misra trupa. Poezia, verbuar nga gjithë ky shkëlqim, kërkon një hije, sajon njê hije, bëhet më dritë se ç’qe.   Përktheu: Romeo Çollaku Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

Kancer-Janis Ricos

Kancer-Janis Ricos   Dhe papritmas gjithçka u bë e largët – trajtat, pemët, deti, sendet, ngjarjet, poezia – përtej, më tej, në një breg kundruall – i shihte, nuk i shihte. U larguan ato apo ai? Vdekja, pa lëvizur, shtrihej gjer në thonjtë e tij. Netëve, brenda trupit, dëgjonte moslëvizshmërinë gjigante. Ndërkohë, para gjumit dhe… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

STATUJAT DHE NE-Janis Ricos

STATUJAT DHE NE-Janis Ricos   Statujat e qeta, s’e vrasin mendjen që roniten; u priten krahët, këmbët a kryet dhe ato prapë rrinë drejt, në të njëjtin qëndrim, apo, të shtrira përmbys, buzëqeshin, apo, barkazi, na kthejnë kurrizin neve dhe kohës a thua se çiftëzohen, a thua se i dorëzohen një dashurie të pafund, dhe… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

Mëhallat e botës-Janis Ricos

Mëhallat e botës-Janis Rico   Janë të pikëlluara mëhallat, janë të çveshura mëhallat. Retë qëndrojnë këmbëkryq sipër shtëpive dhe pinë bishtat e cigareve të ditës. Ja dyqani i kosaxhiut në qoshe. Llamba e parë ndizet. Qan një foshnjë. Vaji i saj varet nga mbasdita si varet katanàja e rreckosur nga telat e telefonit. Dhe nënat,… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

Varret e paraardhësve tanë-Janis Ricos

Varret e paraardhësve tanë-Janis Ricos   Duhej të ruanim të vdekurit tanë e forcën e tyre, mos ndoshta ndonjë çast kundërshtarët tanë i zhvarrosnin dhe i merrnin me vete. Dhe, atëherë, pa praninë e tyre, do rrezikonim dyfish. Si do jetonim pa shtëpitë, mobiljet, tokat, dhe mbi të gjitha, pa varret e paraardhësve tanë, luftëtarëve… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

ME ERËN-Janis Ricos

ME ERËN-Janis Ricos   Era zuri të fryjë, të rendë në udhë, në livadh. Para erës vraponin qetë, bujqit, djali i mamisë. I fundit, duke çaluar, vinte Zoti. Nga dritarja, një grua, mbas xhamave, e vështroi në sy. Pastaj i uli sytë, i ktheu shpinën, iu afrua tryezës dhe nisi të presë bukën.   Përktheu:… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

Ringjallje-Janis Ricos

Ringjallje-Janis Ricos   Askush s’u përkujdes për kopshtin, vite tashmë. Ndërkohë, sivjet – maj, qershor – lulëzoi vetë sërish, rrëzëlliti i tëri gjer te kangjellat, – njëmijë trëndafila, njëmijë karafila, njëmijë mëllaga, njëmijë grashina – vjollcë, e portokalltë, e gjelbër, e kuqe, e verdhë – ngjyra-flatra; – gruaja me ujitësen e saj të vjetër, rishtas… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

Harrim-Janis Ricos

Harrim-Janis Ricos   Shtëpia me shkallën e drunjtë dhe portokajtë kundruall malit të kaltër. Nëpër dhoma sillen butë rrethinat. Në dy pasqyrat pasqyrohet cijatja e zogjve. Vetëm në mes të dhomës së gjumit janë braktisur dy pantofla pleqsh. Kështu me t’u ngrysur, të vdekurit kthehen në shtëpi për të marrë ndonjë plaçkë të tyre që… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

Ditar internimi-Janis Ricos

Ditar internimi-Janis Ricos (fragment)   Miços i erdhi sot një letër prej vendlindjes së tij, Skopelos, Antigona i shkruan: “Vjeshta në ishull u mbush me zambakë të verdhë. O Miço ziu – i thotë – nuk besoj se i mban mend këta zambakë;. ti nuk merrje vesh nga botanika.” Miçoja fshiu syzet, e lexoi edhe… Keep Reading

1 2 3
Go to Top