Ora katër e mëngjesit-Wislawa Szymborska Ora nga nata në ditë. Ora e përpëlitjes nga njëri krah në tjetrin. Ora e atyre që i kanë kaluar të tridhjetat. Ora e caktuar për këngën e gjelave. Ora kur toka na mohon. Ora kur fryn erë prej yjeve të shuar. Ora e kushedi-nëse-do të mbetet-diçka-nga-ne. Ora e zbrazët.… Keep Reading
Ditën kur robotët do fillojnë të qajnë-Petraq Risto Ditën kur robotët do fillojnë të qajnë, ne do ndihemi të mundur dhe një Krisht, klonuar nga drita, do na ftojë të pimë në pijetore, të dehemi me mundjen tonë, mbi tryezat tërë lyrë, të ngrëna nga bërrylat dhe sherret e baballarëve. Në mëngjes qielli s’është… Keep Reading
Kurt Vonnegut Ishte viti 2081 dhe më në fund, të gjithë njerëzit ishin krejt të barabartë. Tashmë, nuk ishin të barabartë vetëm para Zotit dhe ligjit. Por ishin të barabartë edhe në çdo aspekt tjetër. S’kishte më njeri që të ishte më i zgjuar se një tjetër. Asnjë nuk ishte më i pashëm se një… Keep Reading
Fotografia e 11 Shatorit-Wislawa Szymborska Ata u hodhën nga katet që shpërthyen flakë një, dy, ja edhe njëri sipër tyre, nën ta. Fotografia i fiksoi të gjallë, dhe tani i ruan mbi tokë, drejt tokës. Secili është ende i gjithi me fytyrën e vet dhe gjakun e fshehur mirë. Ka mjaftueshëm kohë para se… Keep Reading
Bashkë me gjërat e humbura-Eraldo Hatija Fund dite: Shkojmë darkojmë dhe hamë gjellën, kafshojmë bukën, hamë ditët. E njejtë si në haur kujtimet nisim ripërtypim. Fund dite: Shkojmë të darkojmë dhe ditët na hanë, orët, minutat, kujtimet na bluajnë ngadalë dhe si mallkim hirin nga një urnë nëpër kohë na e shpërndajnë nëpër hapësirë… Keep Reading
Rekuiem për një bletë-Petraq Risto E hijshme, e qetë, e shtrirë mbi një fletë: ka vdekur një bletë. Rrotull vërtitet gjithë fisi i vet: ka vdekur një bletë. Ca lule përkulen me ritin e thjeshtë plotë dritë e plotë jetë. Bletët e reja ndajnë mjaltë për meshë: ka vdekur një bletë… Keep Reading
Një punëtor lexon historinë-Bertolt Brecht Kush i ndërtoi shtatë portat e Tebës? Librat janë të mbushur me emra mbretërish. A ishin mbretërit ata që tërhoqën blloqet e ndezur prej guri? Dhe Babilonia, aq shumë herë e shkatërruar. Kush e ndërtoi qytetin çdo herë? Në cilën prej shtëpive të Limës? Ai qytet që shkëlqen me… Keep Reading
KATËR FËMIJË-JULIA GJIKA Atë natë, nuk mund të flija. Kisha parë një fotografi, me diciturën: Qytet i zbrazur pas bombardimeve. Edhe një tjetër, kur nëpër gërmadha luanin katër fëmijë. Katër fëmijë, të mbetur nën qiellin e hapur, pa strehë, jetimë. Për çudi ndjeva aromë dheu përzier me aromë frymësh. Katër djelmoshë luanin. Aromë djerse… Keep Reading
Mëhallat e botës-Jani Ricos Maria thoshte: “Mos kij frikë, do lulëzojnë pemët.” A, po, do lulëzojnë. Ja, në prag të derës tek është ulur Pranvera. Mos kij frikë. Dashuria e bardhë e një pjate në tryezë. Pak bukë që e ndajnë dy veta. Një ëndërr që e ndajnë të gjithë. Rafti i pjatave bëhet… Keep Reading
ENDE-JULIA GJIKA Dekada të tëra, luftuan për ditën fatlume. Një jetë ishin barkas. Egërsia e shtypësit me qesëndi i pyeste: Doni të ngriheni?! Mendoni se ju erdhi radha?! Sa pikëpyetje, sa pikëçuditëse, mbetën në shpirtrat e sfilitur. Në shpatullat e rrëzuara nga mundimet, ende vajton kukuvajka. Prill, 2021. Keep Reading
