GUR-Yves Bonnefoy

in Letërsi/Përkthim/Tharm by

GUR-Yves Bonnefoy

 

Një ngut i mistershëm na thërriste.
Hymë brenda, hapëm kanatet,
Njohëm tryezën, vatrën,
Shtratin; ylli madhohej në dritare,
Dëgjonim zërin që do që ta duam
Në kulmin e verës
Siç luajnë delfinët në ujin pa breg.

Le të flemë, pa u njohur. Gji më gji,
Frymë më frymë, dorë më dorë pa ëndrra.

 

Përktheu Alket Çani

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Latest from Letërsi

MOLLËT-Yves Bonnefoy

MOLLËT-Yves Bonnefoy   E ç’duhet të mendosh Për këto mollë të verdha? Dje habitnin, duke pritur, ashtu të zhveshura,
Go to Top