Tag archive

Yehuda Amichai

Letërsi/Përkthim/Tharm

Dashuri e parë-Yehuda Amichai

Dashuri e parë-Yehuda Amichai   As që të vija re kur ti më doje. Të ndërrova me një tjetër, porsi Isaku, për një nuhatje, për një shije dhe oreks për mish, për një aromë trualli, një shtëpi dhe ca zheg. I kam harruar fjalët e të vetmes letër që të kam shkruar. Mbaj mend veç… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

Dhomë në Gjermani-Yehuda Amichai

Dhomë në Gjermani-Yehuda Amichai   Reshje. Shiu përherë bie nga e shkuara në të ardhme. Ashtu si fjalët. Trinia e Shenjtë rri faqe meje në dhomë: Krisht, mirëdita, i vdekur në Jerusalem, ashtu si unë do thosha. Pallto të hedhura përmbi varëse, u flas si të ishin njerëz. Mbi gjithë atë tryezë të drunjtë vera… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

Trupat e njerëzve-Yehuda Amichai

Trupat e njerëzve- Yehuda Amichaï   Trupat e njerëzve janë të ndryshëm midis tyre por shpirtrat i kanë të mbushur me të njëjtin frut shkëlqyes si aeroportet. Kështu mos më jep shpirtin tënd, jepmë trupin që kurrë nuk do t’ia gjej fundin, qypin jepmë dhe jo brendinë e tij. Ji me mua nëpër aeroporte aty… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

Mbaji mend-Yehuda Amichai

Mbaji mend-Yehuda Amichai   Mbaji mend ca vogëlsira. Mbaje mend si vishet njeriu që ti do, në mënyrë që një ditë, pasi ta kesh humbur, të dish të thuash se ç’rroba mbante, xhaketën kadife, shapkën e bardhë. Mbaji mend ca vogëlsira. Se nuk kanë fytyrë dhe shpirti u rri strukur, e dënesa e tyre i… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

NË NJË QENDËR ARKEOLOGJIKE -Yehuda Amichai

NË NJË QENDËR ARKEOLOGJIKE -Yehuda Amichai   Në një qendër arkeologjike, relike të çmuara anijesh pashë, mirë pastruar: restauruar, vajisur e kalbur. Dhe bri tyre shkarkuar një grumbull pluhurash, që as për ferra e gjemba, për gjallim të tyre, i dobishëm s’qe.   Unë pyeta: Çfarë është ky pluhur gri shpërndarë, shoshitur e sfilitur dhe… Keep Reading

Letërsi/Përkthim/Tharm

DHE KËSHTU TI E GJEN VETEN- Yehuda Amichai

DHE KËSHTU TI E GJEN VETEN- Yehuda Amichai   Dhe kështu ti e gjen veten gjithnjë duke qëndruar midis të shumëlëvduarës panoramë dhe atij që e çmon dhe ua shpjegon atë atyre që përreth tij qëndrojnë në një rreth të entuziazmuar.   Ti nuk përzihesh më. Dhe fjalët, të pakuptimta për ty, përsëri janë larguar… Keep Reading

Go to Top