Ëndrrat-Wislawa Szymborska Pavarësisht njohurive dhe mjeshtërisë së gjeologëve, magneteve tallës, grafikëve dhe hartave— në një grimë të sekondës ëndrra dynd para nesh male si guroreashtu si në jetën reale.Dhe që nga malet, më tej luginat, fushat me infrastruktura perfekte. Pa inxhinierë, kontraktorë, punëtorë, buldozerë, gërmues apo mjete – autostrada të marra, ura të menjëhershme,… Keep Reading
PRITJA-MENELAOS LUTERMI Të pres Mos pyet pse. Mos pyet përse pret ai Që nuk ka ç’të presë Dhe sërish pret. Mos ndaloi ndonjëherë? Është si të mos mundë të shohë më Si të mos mundë të shohë më qiellin Si të mos mundë të shpresojë më Si të mos mundë të jetojë më. Oh,… Keep Reading
Marshi i Oqeanit-Yannis Ritsos Kopshtin e kishim buzë detitnëpër dritare rrëshqiste Diellidhe nëna ulurnë stolin e ulëtqëndiste fushat e pranverësme pragjet e hapura të shtëpive të bardhame ëndrrat e lejlekëve në çatinë me kashtëshkruar në të kaltrën e tejdukshme. Ti nuk kishe ardhur ende.Shikoja perëndimin dhe të pashënjë shkëlqim rozë në flokë. Mamaja më mbante… Keep Reading
Fletë kalendari-Tasos Livadhitis Kush e di se çfarë do të ndodhë nesër,e kush mësoi se ç’ndodhi dje,vite të humbura atje….këtu, nëpër dhoma, nëpër trena,nëpër ëndrra.Por nganjëherë zëri i gruas në kohëperëndimi ngjasonme lamtumirën e një moshe që i vjen fundidhe ditët që të mungojnë, oh shkurti im, ndoshta na jepennë parajsë –Meditoj për hotelet… Keep Reading
Letrat e të Vdekurve-Wisława Szymborska Ne i lexojmë letrat e të vdekurve si gjëegjëza zotash — zotash sidoqoftë, sepse ne e dimë se çfarë ndodhi më vonë. Dimë se çfarë parash nuk u shlyen, të vejat që nxituan të martoheshin sërish sa kohë që kufoma ishte ende e ngrohtë. Ah të gjorët, të vdekurit… Keep Reading
POEZIA-Aris Dhikteos Ah ti, Poezi, që veshe dehjen tonë lakuriqe, kur kishim ftohtë dhe kur nuk kishim rrobë të vishnim, kur ëndërronim, sepse nuk ekzistonte një tjetër jetë për të jetuar, nuk do të ketë më re, ku të mund të endim meditimet tona; nuk do të ketë më trupa, ku të mund të… Keep Reading
Jorge Luis Borge Ne jemi koha. E Heraklitit të Errët jemi parabola më e famshme në botë. Jemi uji, nuk jemi diamanti i fortë, uji që humbet dhe jo uji i ndenjur. Jemi lumi dhe jemi greku i vjetër që shihet në lumë. Pasqyrimi i fytyrës ndryshon në ujin e ndryshueses pasqyrë, në qelqin… Keep Reading
Lara Vapnyar Kur isha fëmijë kisha një familje kukullash. Ato jetonin në një kuti të kuqe këpucësh, të pikturuar me një çati kafe të errët dhe tenda të verdha, që të ngjante si shtëpi. Brenda saj kishte ca lodra plastike mobilje, plus edhe ca sende të zakonshme shtëpiake të bëra nga unë; një televizor i… Keep Reading
Henri Michaux Plymit i dhimbte pak gishti. – Ndoshta do ishte më mirë të vizitoheshe te ndonjë mjek, i thotë e shoqja. Nganjëherë mjafton një pomadë… Dhe Plymi shkon te mjeku. – Gishti duhet prerë, thotë kirurgu. Me anestezi, do zgjasë gjithë-gjithë gjashtë minuta. Meqë ju jeni i pasur, s’keni ç’i doni gjithë këta gishtërinj.… Keep Reading
Poezi nga ??????? ???? Jo domosdoshmërisht duhet të japësh shpjegime, për ata që nuk e kanë kuptuar atë që krijon a thua. Mund të reagosh dhe të heshtësh për arsyet e tua. Jo domosdoshmërisht duhet të qëndrosh në vende ku thahen lulet e tua. Nuk ekziston një kopsht i vetëm dhe ti, për këtë duhet… Keep Reading
