Poezi nga Shpëtim Selmani

in Letërsi/Tharm by

Poezi nga Shpëtim Selmani

 

*

Bie borë.
Nga ballkoni shoh një burrë
që heq bredhin,
(nuk e di a ka veprim më tragjik.)
Ne heqim vitet,
vitet një ditë, heqin secilin prej nesh.
Burri më sheh dhe largohet,
unë rri aty,
me çdo kusht dua të di se çfarë do të ndodhë
me të, por ai ndal dritën.
Tek unë ndizet drita e trishtimit,
një zog agresiv brenda meje
cicëron ashpër.
Burri nuk kthehet,
drita e tij nuk ndizet.
Tek unë ndizet drita e trishtimit.
I lumtur gjithmonë
me brengën si lëkurë,
i lumtur si një këngë,
pa shtegdalje e Radiohead,
largohem andej
dhe shtrihem si diçka
mes djallit dhe detit të thellë,
ngjyrë blu.*

_______

*sipas Martin Amis.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Latest from Letërsi

MAJI-Thodhoris Cigeris

MAJI-Thodhoris Cigeris   Të jetosh çdo pranverë, sikur të jetë e fundit,

Ndarja-Hienrich Böll

Hienrich Böll Ne ishim në atë zymti, ajo gjendja e mjerë shpirtërore

Cibola-Julia Brush

Cibola-Julia Brush   Nga frika e kolonizimit, i modelova brinjët e mia
Go to Top