Romanca e verës-Emile Nelligan Krenari e gjelbër e qeshura jetësore përzihet O net të bukura të majit! Në kor zogjtëNë zemër shpresat ripërtërihen Formojnë preludin e tyre në guvën time O net të bukura të majit! Mbrëmje të lumturaNjë organo shkrepëtin tej një të trishte melodieDhe rrezet e diellit, sikur shpata ngjyrëvjollcë Çapojnë zemrën e… Keep Reading
Emile Nelligan lindi më 24 Dhjetor, 1879, në Montreal. Në moshën 16 vjeç publikon poezinë e parë. I portretizuar si “fëmijë i mbyllur dhe i eklipsuar tërësisht nga poezia” është një nxënës me nota të dobëta në shkollë. Ndikimet e para janë klasikët Millevoye, Lamartine, Musset, derisa zbulon poezinë e Verlaine-t, Baudelaire-t, Rodenbach-ut. Pasi është… Keep Reading
VENDI YNË-Janis Ricos (1 maj 1909 – 11 nëntor 1990) U ngjitëm në kodër për të parë vendin tonë –ca troje të shkreta, gurë, ullinj.Vreshta që zbresin anës detit. Pranë parmendës,tymon një zjarr i mpakur. Me rrobat e gjyshit,kemi bërë një dordolec për të trembur galat. Ditët tona ndjekin udhën e tyre për pak… Keep Reading
LAMTUMIRË-Du Mu (803-852) Dashuria që kishte dikurE ka braktisur.Po pimë për herën e funditKupën e krisur.Dhe buzën në gaz nuk e vëAs me pahir,Gjithçka përreth tani na lëNjë lamtumirë.Por në shandan, deri në ag,Qirinjtë sotDo qajnë me lotët që ajoS’i derdhi dot. Përktheu: Alket Çani Keep Reading
Poezi nga Huang Tingjian 1045-1105 Ku të ketë shkuar, vallë, kjo pranvera? Qetësi. Trishtim. Po si ta kërkosh, ku? Nëse dini gjë ku është fshehur pranvera, I thoni të kthehet e të rrijë këtu. S’ka lajm nga pranvera. Mos e patë gjë? Bengu mund ta dijë ku ta gjejmë pranverën. Po kush ta përkthejë… Keep Reading
KTHIM I VONË-Du Fu (712-770) Po kthehem, në mbrëmje, nga një udhëtim.Të gjithë po flenë. Malet janë të zinj.Zbret Arushë e Madhe në lumë të pijë.Në qiellin e kthjellët duken më shumë yj.Ndez llambën e derës dhe zgjoj një majmunQë nxjerr një zë therës se trembet në gjumë.Së largu dëgjoj rojtarin e natësDuke lajmëruar… Keep Reading
Negativ-Wislawa Szymborska Negativ Në një qiell gri një re edhe më gri e qarkuar me të zezë nga dielli. Në të majtë, që do të thotë në të djathtë, një degë e bardhë qershie me lule të zeza. Hije të lehta në fytyrën tënde të errët. Sapo duhet të kesh zënë vend në tavolinë… Keep Reading
PLEHU I FËMIJËRISË-Ko Un Le të kalben gjithë gjërat e universit të shenjtë! Kur isha fëmijë çdo shtëpi kish një pirg të madh plehu Sa qetësuese që ishte Kur e trazoje plehun Në brendësi të pjesës më të shpërbërë Ç’kutërbim i mrekullueshëm! S’kishte asgjë të rreme E madje S’kish arsye që njëfarë Zoti të zbriste… Keep Reading
AUTOBIOGRAFIA-Jaroslav Seifert (1901-1986) Kur nëna fliste për veten,ndonjëherë tregonte:Jeta ime ishte e trishtë dhe e heshtur,ecja në majë të këmbëve.Por kur zemëroheshadhe përplasja këmbëtmbi etazherë dridheshin lehtasfilxhanët e trashëguar nga ime ëmëdhe buzëqeshja. Kur linda unëduket se një flutur hyri nga dritarjadhe qëndroi mbi nënkresën e sime mëjepor njëherazi një qen ulëriu në oborr.Nëna… Keep Reading
Poezi nga EDUARDO GALEANO Nga minjtë, mësuam të bëjmë tunele. Nga kastorët mësuam të bëjmë diga. Nga zogjtë mësuam të bëjmë shtëpi. Nga merimangat mësuam të thurim. Nga trungu që rrokullisej poshtë kodrës, mësuam të bëjmë rrotën. Nga trungu që lundronte larg, mësuam të bëjmë anijen. Nga era mësuam të bëjmë velën. Po kush… Keep Reading
