Roberto Juarroz-(1925 – 1995) 69 Çdokush ikën si të mundet, disa me gjoksin gjysmëhapur, të tjerë vetëm me një dorë, disa me kartën e identitetit në xhep, të tjerë me të në shpirt, disa me hënën e vidhosur në gjak dhe të tjerë pa gjak, pa hënë, pa kujtime. Çdokush ikën edhe pse nuk mundet,… Keep Reading
Keqardhje për vetveten – D.H. Lawrence S’kam parë kurrë asgjë të egër T’i vijë keq për vetveten. Trishtili i vocërr bie në tokë i ngrirë i vdekur Pa ndjerë kurrë keqardhje për vetveten. Përktheu: Arbër Zaimi Keep Reading
Mëhallat e botës-Janis Ricos E vranë… e vranë… Kish dhënë xhaketën për të kthyer, Por s’ arriti ta veshë një të Dielë… Ja ku po varet në derën e rrobaqepësit, Siç varet tabela e kafenesë verore në vjeshtë, Siç varet dielli i mbasdites në një pemë të zhveshur, Asnjë s’do shkojë ta kërkojë më… Keep Reading
Të Drejtët-Jorge Luis Borges Një njeri që punon kopshtin e tij, siç donte Voltaire. Ai që është mirënjohës që në tokë ka muzikë. Ai qe zbulon me kënaqësi një etimologji. Dy punonjës në një kafene në Jug që luajnë shah në heshtje. Qeramisti që mendon gjatë një ngjyrë dhe një formë. Tipografi që ndërton… Keep Reading
Mëhallat e botës-Janis Ricos Vinte pranvera Atë helmetin e flakur dikush e përmblodhi E mbushi me dhe. Mbolli lule Një saksi… dhe lulet e saj të kuqe i bënë dritë mëhallës. Atë topin e vjetër të braktisur të gjermanëve E mbuluan barërat E mori me vete pranvera, e bëri kalë I hypën fëmijëria grykës… Keep Reading
Dialog të dashuruarish – Alain Bosquet I them: “Cili është emri juaj?” Ajo përgjigjet: “Si të të pëlqejë.” I them: “Të zgjedhim p.sh. Karolë?” Ajo: “Për momentin, po e pranoj”. I them: “Jini vetëm?” Ndërsa ajo: “Sigurisht, jam me ju”. I them: “A mund të dashurohemi?” Ajo: “Dëshira juaj i ka të gjithë të… Keep Reading
Franz Kafka Para Ligjit është një derëtar. Atij i drejtohet një fshatar, i cili do të hyjë te Ligji. Por derëtari i thotë se tani për tani nuk mund ta lërë të hyjë. Njeriu mendohet, pastaj e pyet nëse mund të hyjë më vonë. “Ndoshta”, i përgjigjet derëtari, “por jo tani”. Derëtari tërhiqet anash; meqë… Keep Reading
Pyetjet-Bertold Brecht Shkruamë çfarë ke veshur. A je ngrohtë? Shkruamë si po fle. A është shtrati i butë? Shkruamë qysh po dukesh. A je e njëjta? Shkruamë çka të mungon. A është krahu im? Kallzomë: a po të lënë vetëm? A mund t’ia dalësh? Cili do jetë hapi i tyre i radhës? Çfarë po bën?… Keep Reading
TOSKA – ISABEL ALLENDE (Kili, 1942) I ati e uli në piano qysh kur ishte pesë vjeçe dhe, kur Mauricia Ruxhieri mbushi dhjetë, e veshur me një fustan prej pëlhure të hollë pambuku, ngjyrë trëndafili dhe me këpucë me qafa, lustrafine, dha recitalin e parë në Klubin Garibaldi, para një publiku dashamirë, në shumicën e… Keep Reading
Këngë për një Grua- Yehuda Amichai 1. Trupi yt është i bardhë si ajo rëra ku fëmijët s’kanë luajtur kurrë sytë e tu të bukur e të trishtë si lule të vizatuara në një libër shkollor flokët e tu tek varen dredha-dredha si tymi prej flijimit që ofroi Kaini: duhet ta vras tim vëlla im… Keep Reading
