Mbrujtje dashurie-Petraq Risto

 

Duke më grushtuar lehtë si amvisa brumin: kështu e shprehte gëzimin

Pastaj i hapte grushtet e vegjël me bujën e petaleve

Dhe unë qeshja e qeshja me zë.

Dhe diçka e turbullut lëvizte brenda meje, mbase mjegulla e një parandjenje

Trembesha se mos ikte para kohe.

Dashuria ime e fshehtë, krijesë eterike, skelet i mbushur me mish ëndrre

Çdo prekje përcillte energji aq sa digjesha, digjesha

A thua isha njeriu – qiri.

Ajo kishte hapa të lehtë japonezkeje në dhomën e çajit

Dhe rrotull nesh, mes nesh e brenda nesh nuk kishte mure

Ngado kullonte drita e hënës me një ndjenjë faji

Dhe në gjoks ndieja mbrujtjen e dashurisë me grushte…

Libraria Barnes  Noble, World Trade Center, 29 shtator, 2019