Tag archive

Edvin Thomollari

Niko-Edvin Thomollari

Niko-Edvin Thomollari   More një torbë me ëndrra, ngjite malin që ndante botët, 22 vitet e tua ranë mbi fijet e barit. Bluzën tënde të fundit e mban nëna jote, fëmijët që dëgjuan për ty, u trembën për herë të parë nga liria. Më vone djem të tjerë, me torba të bardha, me torba me… Keep Reading

Letërsi

Oqean-Edvin Thomollari

Oqean-Edvin Thomollari   Ti pluskon në oqeanin tim, ndërkohë unë dua të shkosh në fund, në shtratin e oqeanit tim, ku është errësirë, dhe shumë thellë e qetësi. Ku ka pak alga dhe disa qelqe të thyera, dhe unë të mos të të gjej dot, madje as Zhyl Verni. Kujtimet nuk kodohen në qeliza truri,… Keep Reading

Letërsi/Tharm

Qyteti është imi-Edvin Thomollari

Qyteti është imi-Edvin Thomollari   Qyteti është imi Me rrugët që i shkarravis, me rrugët që i gris. Çezma është hapur Rrjedhin eklipse, fjalë dhe aritmi. Koha është lineare Zagushia vjen para shiut. Pres çastin e radhës Për të marrë frymë thellë Që të shkruaj haikun amator Për njerëzit në rrugën e krisur Për çdo… Keep Reading

Letërsi/Përkthim

Kur ikëm-Edvin Thomollari

Kur ikëm-Edvin Thomollari Kur ikëm, Lamë korridoret me erë kanelle Dhe jastëkët me përralla. Lamë festën e Shën Mërisë Dhe gurin e kripës, Lamë fundin e gushtit Dhe shumë stinë të tjera. Lamë hijen e lajthive Dhe qershitë e qershorit. Lamë copën e qiellit Me gjithë yjet dhe manushaqet pa erë. Lamë malin, malet nuk… Keep Reading

Letërsi/Tharm

Unë dua të gjej rima në Tiranë-Edvin Thomollari

Unë dua të gjej rima në Tiranë-Edvin Thomollari   Unë dua të gjej rima në Tiranë. Me rimat të thur shporta për mollë. Mollë të kuqe dhe me nishane. Nishane që kanë edhe njerëzit. Njerëzit që janë josimetrikë. Josimetrikë si mollët e tokës. Toka që është njësoj për të gjithë. Të gjithë që panë horizontin.… Keep Reading

Go to Top