Agota Kristof Gjatë viteve të shkollës, ndieja një dashuri të madhe për mësuesit e mi. Ata më frymëzonin aq admirim e respekt, saqë ndihesha i detyruar t’i mbroja nga vrazhdësia e shokëve të klasës. Torturimi i kotë i mësuesve më revoltonte pa masë. Edhe kur ata na vinin nota të këqija. Notat e këqija nuk… Keep Reading
FYTYRA PREJ TEJE-MARIO BENEDETI Kam një vetmi kaq të shpeshtë mbushur me kaq nostalgji dhe fytyra prej teje me lamtumira të dikurshme dhe puthje të mirëpritura me takime të para dhe vagonë të fundit. Kam një vetmi kaq të shpeshtë saqë mund ta organizoj si një kortezh sipas ngjyrave madhësive dhe premtimeve sipas epokave… Keep Reading
I vetëm-Maya Angelou I shtrirë, bluaja në mendje Natën mbrëma Një strehë për shpirtin kërkoj qëkuri Një vend ku uji s’ka etje Dhe copë e bukës s’është prej guri Një gjë ma mbushi mendjen Dhe s’kam për të pasur tjetër Askush Jo, hiç askush S’ia del mbanë i vetëm I vetëm, fare i vetëm… Keep Reading
E DASHURUARA-Paul Eluard Ajo mbi qepalla më rri, Me flokët në flokët e mi, Ka formën e duarve të mia, Dhe ngjyrën e syve të mi, Kridhet hijes sime thellë Porsi ndonjë gur në qiell. Përherë hapur i mban sytë Dhe mua s’më le të fle. Ëndrrat e saj në mes të ditës Diellin në… Keep Reading
Agota Kristof Nuk di ç’po më ndodh me numrin e telefonit. Normalisht, nuk duhet të ketë ndonjë dallim nga të tjerët. Nuk ankohem. Çdo thirrje përbën një argëtim në ekzistencën time monotone. Që kur nisa të jem i papunë, mërzitem nga pak. Jo gjithmonë, por herë pas here. Ditët kalojnë çuditërisht shpejt. Madje më ndodh… Keep Reading
Letërsia e mirë shkruan për një komb pa kufij. Shkrimtarët që kanë shkruar për ekzistencën e kufijve janë shndërruar në roje kufiri Salman Rushdie Mëllenja po këndon Cilgëri te pyllishta Pa pushim si rrjedha mbi gurët e myshkëta S’është aq e moçme sa thithëlopa e Cors Fochno-s Me lëkurën e ngjitur në kocka 1… Keep Reading
Dhuratat e erës-Hilde Domin Ajri – arkipelag ujdhesash kundërmuese. Shtëllunga lulesh blini e sanës diellore t’ambla t’afërta qëndrojnë e më presin sikur të më mbështillnin shami, prej kohësh nga strehë e butë endë nga e ama. Unë jam posi në andërr e memzi s’u zë besë dhuratave të erës. Më kapin re butësie… Keep Reading
Njerëz mbi urë-Wislawa Szymborska-Nobel 1996 Një planet i çuditshëm, me njerëz fort të çuditshëm që janë subjekte të kohës, pa dashur ta pranojnë. Mes mjeteve të tjera të shprehjes së këtij refuzimi, ata bëjnë piktura, si kjo që vijon: Në pamje të parë s’ka asgjë të veçantë. Duket uji. Duket njëri nga brigjet. Një… Keep Reading
Kur lisat e mëdhenj rrëzohen-Maya Angelou (1928 – 2014) Kur lisat e mëdhenj rrëzohen shkëmbinjtë në kodra tunden vendit luanët bëhen njësh me tokën fushave oshëtima jehon edhe elefantët nisin e kërkojnë një vend ku të fusin kokën Kur lisat e mëdhenj rrëzohen në male gjallesat e vogla nuk ndihen, shqisat nga frika e… Keep Reading
Fragment nga një intervistë: Isha në tren një ditë, dhe ndjeva që njerëzit po shihnin nga unë. E dija ç’do vinte pas kësaj, kështu që u ngrita të lëvizja. E dikush më tha: “Më falni?” Dhe unë i them:”Po, si është puna?” Ai tha:”Mos jeni gjë Bukowski?”. Unë i them:”Jo.” Ai thotë:”E marr me mend… Keep Reading
