SyLot-Sueton Zhugri

in Letërsi/Tharm by

SyLot-Sueton Zhugri

Lot drite xixëllonjat
Buzëqeshje prej zjarri këputur
Buzës sate
Yjet ulen këmbëkryq
Kundrojnë daravitjet
Ploja e syve ndriçon galaksinë
Në kufinjtë e shiut të trupave
Këputen zanafillat e foljeve
Jemi diku në fillim të asgjësë
Dhe në fund të gjithçkasë
Mbështesim puthjet në masa
Njëra mbi tjetrën
Si gurë të një shtëpie qiellore
Që s’njeh kurrëfarë tërmeti
E pafundmja shërben si nënkresë
Nën egot tona;
Jemi pika më e vogël e dashurisë
Grimca më elementare
E çdo dimensioni
Këtu formohet skeleti i vetëdijes
Dhe lutjes
Piko! Piko! Sy i lagësht i mëshirës
Jam njolla jote e pashlyeshme

4.12.19

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Latest from Letërsi

DËSHTIM-Janis Ricos

DËSHTIM-Janis Ricos Gazeta të vjetra të hedhura në oborr. Përherë të njëjtat.

Një orë- Erich Fried

Një orë- Erich Fried M’u desh një orëpër të korrigjuarnjë poezi që

Harta-Wislawa Szymborska

Harta-Wislawa Szymborska E sheshtë si tavolina ajo është vendosur mbi të. Asgjë
Go to Top