Gjithmonë-Frederik Rreshpja

in Letërsi/Tharm by

Gjithmonë-Frederik Rreshpja

Është gjithmonë një trëndafil,
ndoshta edhe prej reje,
ose i bërë nga zëri im.

Është gjithmonë një yll që fle e gdhihet te dritarja ime
Dhe një zog që ikën nga kafazi i qiellit,

Është edhe hija jote ngjyrëgri që lulëzon.

Hija jote gjithmonë më ka kujtuar
Ngjyrën e aeroporteve braktisur nga avionët.

Është një mesditë që zhvendos horizontet
Dhe unë ngjyros ylberë
Që shirat nuk i kanë njohur kurrë

Që në ditën e parë kur lindën shirat.

Është një mbrëmje që thyen muzgun e vet dhe bëhet ditë,

Është një ajër që tringëllin; këputen telat
Dhe unë kurdis violina të reja,

Sepse gjithmonë është e diel.
Madje edhe me vite, kur vjen ti.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Latest from Letërsi

SISTEMI/1-EDUARDO GALEANO

SISTEMI/1-EDUARDO GALEANO   Funksionarët nuk funksionojnë. Politikanët flasin, por nuk thonë gjë.

X-Nurie Emrullai

X-Nurie Emrullai   T’kam ble një ëndërr në pazarin e Esmës. Ma

Rishoh-Sueton Zhugri

Rishoh-Sueton Zhugri   I rishoh hapat e tua mbi parmakët e një
Go to Top