Sa me fat njeriu që nuk ka asgjë-Bertolt Brecht Nga drama “Mëmë Kurajoja” Ju e patë të urtin Solomon Ju e dini se ç’erdh’ prej tij, Atij ndërlikimet i dukeshin të thjeshta. Ai e mallkoi orën që e lindi Dhe kuptoi se gjithçka ish e kotë. Sa i madh dhe i mençur ishte Solomoni.… Keep Reading
Arlinda Guma Kjo poezi e Wislawa Szymborska-s është një nga më të veçantat e saj. Kompozicioni; i përsosur. “Recensë e një poezie të pashkruar” ka një ndërtim njëheraz dyplanësh. Nga njëra anë lexuesi njihet me “narrativën” e poezisë dhe nga ana tjetër kemi përshtypjet e një kritiku letërsie skeptik, i cili bën të qartë mosaprovimin… Keep Reading
JORGE LUIS BORGES Ngjarja ka ndodhur në muajin shkurt të 1969-s, në veri të Bostonit, në Kembrixh. Nuk e shkrova menjëherë, pasi qëllimi im i parë qe ta harroja, për të mos lajthitur. Sot, më 1972-shin, mendoj që, nëse e shkruaj, të tjerët do ta lexojnë si një tregim dhe, pas kaq vitesh, ndoshta i… Keep Reading
Izmir-Tinka Kurti Quhem Izmir Jam fëmija imagjinar i nënës sime emrin e mora prej një romi dashnor i saj kur ishin gjashtë vjeç, nëna më tha se poezia është pështjellim fjalësh babai më dha sallatat e ngrohta të hamburgerëve të globalizmit mërzinë e mësova vetë dhe iu thashë vuajtja s’është, pos përpëlitja e lindjes… Keep Reading
SHTËPI NË PEMË- JORGOS PREVEDHURAKIS Prapa kodrave nuk ka jetë prapa kodrave është vetëm shajnia e saj, veli, manteli, shamia diçka që e merr era, gjithsesi, ka greva dhe pamflete akademike për rolin e grevëthyesve në shoqërinë moderniste, tortura të klasifikuara, zoologji, piano me bisht dhe një keqkuptim masiv që kundërmon… Keep Reading
Poezi nga Elona Çuliq asnjë rrugë nuk të çon në Romë, tana rrugët të çojnë vetëm një vend; në djall, në ferr, në varr, edhe në parajsë, por ne nuk qëlluam prej atyne, kështu që me nge i fillojmë ditët, pa pyetje e pikëpyetje, vetëm tabula rasa me u mbushë me zbrazëtinë e së… Keep Reading
Yehuda Amichaï – Koha 26 Ky kopsht me rrëfimin tënd brenda. “I rrënuar nga dashuria”, më the dhe një mori gjërash të tjera që i kam harruar. Më kujtohen gjethet tashmë të nxira, sipër, dhe fjalët, poshtë, ende në dritë. Diku një dritare ku ai që e hap nuk është i njëjti që e… Keep Reading
Van Ghog-Ajkuna Dakli E di, shpesh i ngjaja një fushe me grurë që i gëzohet shpejt e shpejt një rrezeje dielli kur e di se fati po mbledh mbi të të tjera shtjella resh. Çdo gjë më erdhi në shtjella: edhe errësira, edhe drita, edhe zërat edhe ngjyrat: Mundimi nuk është kurrë i sheshtë… Keep Reading
IVAN EGÜEZ Ekuador, 1944 Sot në mëngjes, unë e Klaudia, si përherë, u nisëm për në punë, me makinën që prindërit e mi na patën dhuruar, këtu e dhjetë vjet të shkuara, me rastin e martesës sonë. Duke ecur, befas, ndjeva se pranë pedales ndodhej një send. Një portofol?! Një?… Papritur, u kujtova se mbrëmë,… Keep Reading
Asgjë për herë të dytë-Wislawa Szymborska Asgjë nuk mund të ndodhë dy herë. Si pasojë, keqardhemi për faktin se ne mbërrijmë këtu në mënyrë të improvizuar dhe largohemi pa e patur shansin për t’u praktikuar. Edhe nëse nuk ka asnjë të pamend, nëse je nxënësi më i dobët i planetit, ti nuk mund ta… Keep Reading
