Vdekja do të vijë dhe sytë e tu do të ketë-Cesare Pavese Vdekja do të vijë dhe sytë e tu do të ketë – kjo vdekje që na shoqëron nga agsholi gjer në muzg, e pagjumë, e shurdhët, si një brengë e vjetër a një ves i pakuptimtë. Sytë e tu do jenë fjalë të… Keep Reading
Ajo që më bën përshtypje në jetëshkrimin e poetit Fatos Arapi, është fakti që ai nuk ka marrë asnjë çmim zyrtar nga Republika e Shqipërisë. E nëse kjo mungesë vinte për shkak të biografisë së tij, askush nuk pengonte askënd që ta vinte në vend këtë padrejtësi pas rënies së diktaturës. Por shteti ynë as… Keep Reading
Philip Roth Gjatë pesë, gjashtë viteve të Revolucionit Rus, revolucionarët bërtisnin: “dashuri e lirë”, “dashuria do të jetë e lirë”. Por, sapo morën fuqinë, ata s’e lejuan atë. Sepse, çfarë ishte dashuria e lirë? Kaos. Dhe ata s’donin kaos. Nuk ishte ky qëllimi për çka e bënë revolucionin të lavdishëm. Ata donin, nëse ishte e… Keep Reading
Deti më i bukur- Nazim Hikmet Deti më i bukur: s’është lundruar ende. Fëmija më i bukur: nuk është rritur ende. Ditët tona më të bukura: s’i kemi parë ende. Dhe fjalët më të bukura që dua të të them: nuk t’i kam thënë ende. Përktheu: Redi Sheqeri Keep Reading
Sidoqoftë-Frederik Rreshpja Sidoqoftë ky mëngjes do të më vdesë ndër duar, Sidoqoftë njerëzit do të shpikin disi një mëngjes, Ashtu siç kanë sbpikur detet, yjet, shiun, Dhe shumë gjëra që nuk ekzistojnë… Nata është hija jote, Që ti nuk arrite dot ta mbledhësh ende, Sidoqoftë unë mund të shkruaj lirika moderne, Por tani është tepër… Keep Reading
Mëngjesin tjetër dielli doli në të njëjtin vend, aty mes dy malesh, por ndryshe nga ditët e tjera, shkëlqente aq fort e lëshonte ca rreze aq të gëzueshme, a thua se donte të ndriçonte gjithçka, që në Luginë të mos kishte më as edhe një cep të errët, që çdo rrugicë e dritare të llamburiste… Keep Reading
Dritë-Janis Ricos Një degëz bajame para dritares, një degëz e vetme të fsheh gjysmën e fshatit. Dashuria në pëllëmbë të fsheh gjithë botën. Mbetet veç drita. Përktheu: Romeo Çollaku Keep Reading
Vdekja është e gjatë-Alain Bosquet Një petale trëndafili që vallëzon, që ndalet. Një bubuzhel i lumtur si një heshtje. Një strall ku prehet një pëshpërimë vagabonde. Një shatërvan me tri muzikat e tij. Një frut që fle në parfumin e lehtë të tij. Një kaltërsi qielli që ka zbritur ashtu kot mbi çatitë, për… Keep Reading
MARIO BENEDETTI (Montevideo, 1920 – 2009) Duke qenë e vetmja femër midis gjashtë vëllezërve, më mbanin si ujët e paktë në familje. Vëllezërit më kishin (ende më kanë) të shtrenjtë, veç më bezdisnin shumë me ato shakatë e tyre të rënda mbi veçoritë e gjendjes sime femërore. Shkëmbenin qyfyre me njëri-tjetrin duke më shpotitur mua,… Keep Reading
Gjithmonë-Frederik Rreshpja Është gjithmonë një trëndafil, ndoshta edhe prej reje, ose i bërë nga zëri im. Është gjithmonë një yll që fle e gdhihet te dritarja ime Dhe një zog që ikën nga kafazi i qiellit, Është edhe hija jote ngjyrëgri që lulëzon. Hija jote gjithmonë më ka kujtuar Ngjyrën e aeroporteve braktisur nga avionët.… Keep Reading
