JETËSHKRIM-Wislawa Szymborska

 

Ç’duhet të bësh?

Duhet të shkruash një kërkesë

dhe kërkesës t’i shtosh një jetëshkrim.

 

Pavarësisht nga gjatësia e jetës,

jetëshkrimi duhet të jetë i shkurtër.

 

Duhet të jesh i thukët e të përzgjedhësh faktet.

Të shndërrosh peizazhet në adresa

dhe kujtimet e marrta në data të sigurta.

 

Nga gjithë dashuritë mjafton bashkëshortorja,

dhe nga fëmijët, vetëm ata që lindën.

 

Rëndësi ka kush të njeh, jo kë njeh.

Udhëtimet? Po, por vetëm ato jashtë vendit.

Përkatësitë? Po, por pa i thënë arsyet.

Vlerësimet? Sigurisht, por jo motivimin.

 

Shkruaje sikur s’ke folur kurrë me veten,

sikur veten e ke shmangur.

 

Qentë, macet, zogjtë, çastet,

miqtë dhe ëndrrat mund t’i heqësh.

 

Shëno çmimin, jo vlerën,

titullin, jo brendinë.

Numrin e këpucës, jo ku është duke shkuar

personi për të cilin të pandehin.

 

Shto edhe një foto ku të duket qartë njëri vesh.

Rëndësi ka forma e tij, jo gjërat që dëgjon.

Po, vërtet, ç’dëgjon?

Gërgërimën e makinave letërgrirëse.

 

Përktheu: Alket Çani