KUAJT-PABLO NERUDA
KUAJT-PABLO NERUDA Që nga dritarja i pashë kuajt. Ishte në Berlin, në dimër. Drita ishte pa dritë, qielli pa qiell. Ajri i bardhë si një bukë e freskët. Dhe nga dritarja ime një cirk i shkretë, kafshuar nga dhëmbët e dimrit. Prej mjegullës dolën papritur dhjetë kuaj që një njeri i ngiste. Duke dalë,… Keep Reading