Të verbrit në protestë-Petraq Risto Të verbër… Errësira na ka mbledhur në një shesh për protestë të tjerëve u dukemi kuaj pak orë para vrasjes Do të na flas një i verbër tjetër Thonë Dritës do t’i bëjë ftesë: të paktën ta shohim në Parajsë. Nëse dhe në Parajsë do të jetë kështu: Qytete… Keep Reading
Solstice-Merita Paparisto O dhimbje e ëmbël vjen e shkon si erë ngre vrunduj gjethesh të thara në pranverë… e asnjëherë s’dihet nga ç’grykë del ajme, ish’ kaq e dhimbshme të mbyteshin në syte e mi zogjtë e nëntokës ku nuk ka qiell është vjeshtë e vonë, çdo kohe atje diamante të ndezur janë yjet… Keep Reading
Një javë e ngarkuar-Alain Bosquet Çdo të hënë revoltohem: si mund të jesh një njeri veç në kometat? Çdo të martë pyes veten: ç’mund të bëj për të kuptuar lumin, për të rritur catalpa-në?[1] Të mërkurave ëndërroj për ekuilibrin midis dyshimit dhe arsyes, midis frikës dhe kthjelltësisë. Çdo të enjte akuzoj të ngjashmit e… Keep Reading
JORGE LUIS BORGES ROBI Këtë histori e tregojnë në Hunin ose në Tapalken. Pas një sulmi indian u zhduk një fëmijë. Thanë se e kishin rrëmbyer indianët. Më kot e kërkuan prindërit e tij. Vite e vite më pas, një ushtar që vinte nga thellësia e vendit, tregoi për një indian me sy të… Keep Reading
Vdekja e shoqërisë civile-Granit Zela Shoqëria civile ka vdekur… kumtoi Kryetari. E nisi të qeshë me lot. Kamerier, tha mes gazit, Më sill një kafe, Një kafe për Mort. Mardhje Kur kthetrat e hekurta iu ngulën në shtat Teatrit, Për ta shkulur e shembur, e ulur në gjunjë. Disa shpirtra vetmueshëm me të mardhnin… Keep Reading
Në mur qe shkruar-Bertolt Brecht Në mur qe shkruar me shkumës ata duan luftë. Ai që e ka shkruar tashmë ka rënë. Ai që rri sipër thotë: vemi drejt lavdisë. Ai që rri poshtë thotë: vemi drejt gropës. Lufta që po vjen s’është e para. Të tjera e kanë paraprirë. Si u mbyll e… Keep Reading
Ndeshim në udhë të shkuarën-Petraq Risto Shpesh ndodh të ndeshim në udhë të shkuarën Dashurinë e shkuar, miqësinë e shkuar, vizionin e shkuar Qëllon shpesh të ulim sytë, të psherëtijmë, të stepemi Dhe të shtypim zemrën – çelës elektrik që na ndezë gjithë dritat e Kujtesës Dhe ndaj së shkuarës të jepemi. Pse ruajmë… Keep Reading
Paul Valéry Nuk është asnjëherë gjë e lehtë të përshkruash qartësisht atë që quhet komb. Tiparet më të thjeshta e më të forta u bishtnojnë njerëzve të vendit, të cilët janë të pandjeshëm ndaj asaj që kanë parë përherë. I huaji që i percepton, i percepton shumë fuqishëm dhe nuk ndien atë masë përkimesh intime… Keep Reading
Trupat e njerëzve- Yehuda Amichaï Trupat e njerëzve janë të ndryshëm midis tyre por shpirtrat i kanë të mbushur me të njëjtin frut shkëlqyes si aeroportet. Kështu mos më jep shpirtin tënd, jepmë trupin që kurrë nuk do t’ia gjej fundin, qypin jepmë dhe jo brendinë e tij. Ji me mua nëpër aeroporte aty… Keep Reading
Jeffrey Archer Aroma e jaseminit ishte e dhëna e parë që ishte grua. Isha ulur vetëm në tavolinën time të zakonshme kur ajo erdhi dhe u ul në tavolinën ngjitur. E dija që ishte vetëm, sepse karrigia në anën tjetër të tavolinës së saj nuk e bëri atë zhurmën gërrvishëse kur tëhiqet në dysheme, dhe… Keep Reading
