Qyteti është imi-Edvin Thomollari Qyteti është imi Me rrugët që i shkarravis, me rrugët që i gris. Çezma është hapur Rrjedhin eklipse, fjalë dhe aritmi. Koha është lineare Zagushia vjen para shiut. Pres çastin e radhës Për të marrë frymë thellë Që të shkruaj haikun amator Për njerëzit në rrugën e krisur Për çdo… Keep Reading
Burgu i vërtetë-Ken Saro-Wiwa Nuk është çatia që pikon as mushkonjat fishkëllyese në qelinë e lagësht dhe të mjerë. Nuk është kërcëllima e çelësit kur kujdestari brenda të mbyll. Nuk është ushqimi i pakët, i papërshtatshëm për njerëzit a kafshët dhe as zbrazëtia e ditës, që zhytet në të zi të natës. Nuk është.… Keep Reading
NOBELISTI OCTAVIO PAZ PËR JORGE LUIS BORGES OCTACIO PAZ Qysh kur lindim përherë presim vdekjen dhe përherë vdekja na zë në befasi. Ajo, e pritura e përhershme, përherë është e beftë dhe përherë e pamerituar. Nuk ka aspak rëndësi që Borhesi ka vdekur 86 vjeç: nuk ishte aq i madh sa për të vdekur. Askush… Keep Reading
BOLERO-JULIO CORTÁZAR Argjentinë, 1914 – 198 Çfarë kotësie të imagjinosh se mund të të jap gjithçka: dashurinë dhe lumturinë, udhëtimet, meloditë, lojërat. Vërtet që kështu është: gjithçka timen ta jap, vërtet, por gjithçka imja nuk të mjafton siç nuk më mjafton mua të më japësh gjithçka tënden. Prandaj s’do të jemi kurrë çifti i përsosur,… Keep Reading
Të kujtohet sigurisht-Dahlia Ravikovitch Kur të gjithë largohen mbetem vetëm me poemat, e mia, dhe të tjerëve. Preferoj poemat e shkruara nga të tjerët. Qëndroj në heshtje dhe ndihem e çliruar. Qëndroj. Ndonjëherë dua që të gjithë të largohen. Të shkruash poema është ndoshta diçka e këndshme. Ti je gjithashtu në dhomë dhe muret… Keep Reading
EDUARDO GALEANO Montevideo 1940 – 2015 Dashuria është një sëmundje nga më të rrezikshmet dhe më ngjitëset. Ne të sëmurëve nga dashuria, na dallon kushdo. Sy, thellësisht të mavijosur, kallëzojnë se kurrë nuk flemë, të pagjumë natë pas nate prej përqafimeve ose prej mungesës së tyre, vuajmë prej ethesh dërrmuese dhe ndiejmë një nevojë të… Keep Reading
Patat e egra-Mary Oliver Ty nuk të duhet të jesh njeri i mirë nuk të duhet të ecësh në gjunjë me qindra kilometra në shkretëtirë, për pendesë. Ti vetëm duhet të lësh atë kafshën e butë brënda teje të bëjë atë që pëlqen më shumë. Më trego për dëshpërimin, atë tëndin, dhe unë do… Keep Reading
UTOPIA-Wislawa Szymborska Ishulli ku më në fund gjithçka bëhet e qartë. Truall i qëndrueshëm nën këmbët e tua. S’ka rrugë të tjera veç atyre që shpien drejt e në shenjë. Gjithë gëmushat përkulen nën peshën e provave. Këtu rritet pema e Hipotezës së Saktë me degët përjetësisht të shpleksura. Pema e Mirëkuptimit, ndritshmërisht e… Keep Reading
PEDRO DE MIGUEL Spanjë, 1956- 2007 Ia hoqa një fill të kuq, si një nepërkëz, që kishte në supin e xhaketës. Buzëqeshi, zgjati dorën dhe e mori nga dora ime. – Faleminderit shumë! – më tha. – Jeni shumë i sjellshëm. Nga ju kemi? Dhe ia nisëm një bisede zbavitëse, plot dredha dhe gazmore ekzotike,… Keep Reading
ELEGJI-Jorge Luis Borges O fat i Borgesit! Të kesh lundruar në detet e ndryshëm të botës, apo në të vetmin det vetmitar me emra të ndryshëm, të kesh qenë pjesë e Edinburgut, Zyrihut, dy Kordovave, e Kolumbisë dhe Teksasit, të jesh kthyer, përmes lojës së ndërrimit të breznive, në tokat e lashta të racës sate:… Keep Reading
