NË KOKËN TIME ENDE BIE NJË ÇANGË-Arben Velo Në kokën timeende bie një çangë,veshur me funde mjegullash. Më zgjon kohën tjetër.Urgjencë për të gjallët,këngë për të vdekurit. Më kujtohet babai. Vinte nga puna,veshur me të nesërmete stripsura nga djersa. Këpucët e grisura,nga këmbët,ia hiqte ngadalë heshtja. Ding! Në rrugën e vetmedigjeshin tinguj.Erashpërndante hirin e jehonës. Dong!… Keep Reading
Abazhurët e luleshtrydheve-Arben Velo Në vendlindje,këtë mbrëmje vere,serrat ngjajnësi libra të hapur mbi tokë.Unë si abazhurë ndez luleshtrydhett’i lexojsë bashku me zogjtë. Më sjellin erën e bojëssë klasës së parë,kur abetarja hapejmbi bankën prej druridhe gishtat e mi kërkonin me ngadalëgermat e paratë botës së burrit. Shfletoj serratdhe më mbeten ndër gishtagjurmët e bletëve,shkronja prej nektari.Sa do… Keep Reading
Gjinkallat e shirave japin meshë për një puthjen time-Arben Velo Mbaj mend…Mesditë!…Vapa shponte si gjemb.Ti nuk ishe.Gjinkallat e shirave,si besimtare vere,digjnin temjan këngëshpër të ofruar te Zotilutjet e njerëzve. Gjelave të hijeve,nën një pemë si kishë,u dukej vetja kongregacion priftërinjsh.Befas u tretën.Sapo teshtiu veriu,gjetën një shtegdhe puplat i lanësi veladonë nëpër degë. Në mungesën tënde,retë përgjëroheshin në tokësi… Keep Reading
Histori me rrugicë, shtëpi e mjaullima macesh si stalagtite dimrash-Arben Velo Në lagjen time.është një rrugicë e gjatë sa një psherëtimë.Aty kalonin dikur dhjetra njerëz gazmorë,tashmë kalojnë ca burra që ankohen nga reumatizmadhe gra me flokë të kapurame karfica pikëllimesh. Në fund të sajështë një shtëpi e braktisurme tjegulla të kuqe,ku macet varin mjaullimatsi stalagtite dimrash. Te portatrokëllin herë-herë… Keep Reading
Arben Velo Udhëtuam me avion rreth dy orë nga Aeroporti Haneda Tokio drejt aeoroportit Wakkanay, ndërtuar buzë detit Okhotsk. Një erë e fortë na shoqëroi gjithë udhëtimin. Ulur në radhën e tretë nga fundi, kërkoja veç qetësi. Në majë të hundës më ishte mbledhur troshitja e avionit nëpër erë. Kësaj gjendjeje iu bashkua edhe e folura… Keep Reading
Bën mall në frontin e vjeshtës-Arben Velo Bën mall në frontin e vjeshtës.Në zgjua të gjoksitgumëzhin një bletë.Më lexon gjithë surete kuranit të vet. Nuk e di sa e shetkjo natë errësirën.As si e mbannjë ëndërr rrepesh me thonj,qyteti që unë dua.Por di që “mirëmëngjesi” yt,vjeshtrat e shkuara,paguante kafetë e dritës për mua. Bën mall.Me avuj u… Keep Reading
Fjalë të zgjedhura për një qytet të zbrazur-Arben Velo Në qytetin e zbrazurjanë mëkat të rinjtë.Sërish në gusht lindën më pak fëmijë. Ngjajnë sheshetsi komça të zbërthyera rrugësh.Si paliçeta bebeshnderur neonët çdo darkë.. Veç të moshuarqë nuk flasin ka.Me heshtjet që u qajnëtë kyçura në kokë.Si vetull fëmije, ikur diku larg,ngjan jaka e hënës, zhubrosur në tokë. Veç… Keep Reading
Dhe hijet në jug kushtojnë këtë verë më shumë-Arben Velo Gusht, o gunë!Hijet në jug,këtë verë kushtojnë më shumë. Ku ta gjej një kafe të lirë,në lirinë që mban erë det.Gjinkallat ofrojnë mjuzikëll falas,me një frape valëshpër një poet. Kalldrëmi i Vunoit,gjuhë e fortë labe,me theks si thep,u gërvisht këmbët turistëvesi shqipe e sertë.(Unë, zhapa me jod… Keep Reading
Bëmë një vend në trishtimin tënd!-Arben Velo Bëmë një vendnë trishtimin tënd!Qyteti i biedaulles së mungesës tënde.Muza ulet në gjunjnë fund të kopshtit,të vrarë nga vjeshtrat.Mos luaj me tupanët e lotit!Mendja më thotënuk do të ketë më verë këtë vit.Në një dramë dimri,do të aktrojnë pyjet e prera,varur në supet e mi. Shira të shkretëdo të… Keep Reading
Këmbana reumatizme malli-Arben Velo Sa herë thika e vetmisë së hënës,më godet në eshtra,zanoret e emrit tënd,fluturojnë e kthehenxixëllonja Maji.Nga mungesa jote,kokallat e miakthehenkëmbana reumatizme malli.Si piperka djegëse,mbledh xixëllonjatdhe i vendos përmbi gjunjë.Më kot kërkoj miqtë ndiej një këshillësi ta ndjek drobitjengurë mbi gurë.Qeshjet e tua që ajrin s’e kanë dredhur gjithë këto ditë, me qepën e bardhë… Keep Reading
