Manuel Rivas Pas funeralit, në varrezat San Amaro, shkuam në bar Huevito e pastaj tek Davidi për të kthyer ndonjë gotë për nder të të ndjerës. Kishte vdekur e ëma e Fontanës. Ai ishte i përhumbur, sikur të kishte akoma arkivolin mbi shpatulla, dhe kishte atë pamjen e fajtorit që kanë zakonisht fëmijët kur humbasin… Keep Reading
Sot-Humberto Ak’Abal Sot u zgjova jashtë vetes E dola ta kërkoja. Eca nëpër rrugë e nëpër rrugica, Derisa e gjeta… Mbi një dru të myshkur, Nën këmbët e një vreshti, Duke biseduar me mjegullën, E duke u munduar të harroj atë që nuk mundem ta harroj… Nën këmbët e mia. Gjethe…. vetëm gjethe.… Keep Reading
Heinrich Böll M’i ndreqën disi këmbët dhe më dhanë një punë ku mund të qëndroj ulur: duhet të numëroj njerëzit që përshkojnë urën e re. Ngaqë u pëlqen të provojnë, nëpërmjet statistikave, dobinë e zellit të tyre, ata dehen me një mbledhje të pakuptimtë shifrash dhe kjo është arsyeja që gjithë ditën e ditës goja… Keep Reading
NJI POETI TË SOTËM-Martin Camaj Rruga jote â e mirë: Parkat janë fytyrat ma të shëmtueme të miteve klasike. Ti nuk shkrove për to, por për rrasa guri e ballë njerzorë me rrudha shumë e për dashuninë. Vargjet tua janë për t’i lexue në heshtje e jo para mikrofonit si të çetës së poetëve tjerë,… Keep Reading
PRES-MARIO BENEDETI (Montevideo, 1920 – 2009) Të pres kur nata të ketë aguar, psherëtima shpresash të copëtuara. Nuk besoj se do të vish, e di, e di se s’do të vish. E di se largësia të lëndon, e di se netët më të ftohta janë, e di se tanimë ti nuk je. Mendoj se di… Keep Reading
Milan Kundera – Ju e dini Johan, – thotë Hemingueji, – as unë s’u kam shpëtuar pretencave të tilla të vazhdueshme. Në vend që të lexojnë librat e mi, ata shkruajnë libra rreth meje. Thonë se s’i doja gratë e mia. Se s’jam marrë mjaftueshëm me djalin. Se i kam thyer turinjtë një kritku. Se… Keep Reading
Ajo është një feministe që jetoi nën tiraninë jo vetëm të Oktavio Paz-it, por edhe të një klike intelektualësh të cilët e konsideronin vetëm si grua apo ish-grua të dikujt. Ka një mit rreth martesës së poetit meksikan Octavio Paz, nobelist i vitit 1990, dhe shkrimtares së shquar meksikane Elena Garro. Kjo martesë ka ngelur… Keep Reading
Ervin Nezha Tërë jetën e tij të shkurtër Adil Aga e kaloi si sejmen i Shuko Beut. I ati, një bakall i pangopur që zhvaste mallra nga fshatarët me gjithfarë dredhish, për t’i shitur më pas sa frëngu pulën, e kishte pajtuar të birin që trembëdhjetë vjeç lopçar në sarajet e beut. Nga kjo ujdi… Keep Reading
Shqiponja-Frederik Rreshpja Një avion ikën diku dhe zogu suprem Vështron me përbuzje shpirtin prej duralumini Që rënkon nga një dhembje metalike. Qetësohu avion i lashtë i rapsodive! Është ndarja njerëzore që ulërin qiejve. Ndjekur nga kavaleria e shirave. Keep Reading
Për M./Bertold Brecht Natën që ti s’erdhe s’më zuri gjumi por vajta tek dera shumë herë dhe binte shi, ndaj hyra sërish. S’e dija asokohe: ndërsa tani e di: ajo natë qe si gjithë netët në vijim, ti më s’erdhe dhe unë flija dhe thuajse më s’prisja por shkoja shpesh tek dera se atje binte… Keep Reading
