Kam të vdekurit e mi-Yehuda Amichai Kam të vdekurit e mi varrosur në ajër, Kam nënë, që qan për mua, edhe pse jam ende gjallë. Unë ngjaj me tokën Që përleshet me kohën. Dikur drita e gjelbër ish e lumtur Pranë fytyrës tënde në kornizën e dritares. Tash vetëm n’ëndrra mund të dua ende fort.… Keep Reading
SA PAK-MARIO BENEDETTI (Montevideo, 1920 – 2009) Sa pak është ajo që ti di ajo që di për mua ajo që sheh janë retë e mia janë heshtjet e mia janë gjestet e mia ajo që di për mua ajo që njeh është trishtimi i shtëpisë sime parë nga jashtë janë kanatat e trishtimit tim… Keep Reading
Teoria e të mbajturit distancë-Izet Sarajlić Teoria e të mbajturit distancë Është zbuluar nga shkrimtarët e “post-script”-it, Të cilët nuk duan të rrezikojnë diç. Për vete u përkas atyre Që besojnë se Te hënën duhet të flasësh mbi Të Hënën Sepse E Premtja mund të jetë tepër vonë. Është e vështirë, sigurisht, Të shkruash… Keep Reading
EMILIA PARDO BAZÁN Një buzëmbrëmje, duke shëtitur rrugëve të qytetit, shikoj një objekt të kuq; ulem për ta parë më mirë: ishte një zemër e përgjakur, por me jetë. E mora plot kujdes. «Duhet t´i ketë humbur ndonjë gruaje», mendova, duke vrojtuar pastërtinë dhe delikatesën e atij organi të dashur, që, me ta prekur me… Keep Reading
ANATOMIA E NJË KRIMI PAQARTËSISHT E PARAMENDUAR-MARIO MELÉNDEZ (Kili, 1971) Të vrasësh një turtulleshë pas shpine është një veprim i urryer Më mirë ta bësh me gjumëndjellës më këshillon miku im më i mirë Ashtu askush nuk do të dyshojë për asgjë Por unë shikoj turtulleshën e shtrirë mbi një varr dhe është pikërisht turtullesha… Keep Reading
MOSHA E QENIT APO DITËLINDJA-Martin Camaj Kremtuem gjith natën i ri e i vjetër kohën që vdiq e vrame në mue. E thanë: askush s’do të lypi gjak për të. Ajo nuk ishte festë, por drekë! Në mëngjes mbas dere qentë me sy keqardhës e të butë nuk pritshin eshtna, por mue me u nisë… Keep Reading
Flurans Ilia Nata i mbathi rrobat e aktrimit. Dita e falënderoi që erdhi. Ja behu ora e ndërrimit të roleve. Ora e shtegtimit të ëndrrës së ditës nëpër natë. Ora zvarranike e kapërcimit të rrugëve dhe semaforëve të përskuqur të Unazës së Qytetit, qarkuar si gjarpër rreth një oazi ku Nata i buzëqesh simotrës së… Keep Reading
Anita Zela Nuk kam menduar kurrë të mbaj qen. I dua kafshët, por prania e një qeni më është dukur gjithnjë si prova e pakundërshtueshme e vetmisë. Derisa u shpërngula në Greenstone. Luizën e njoha që ditën e parë. Erdhi afër fugonit që po shkarkonte gjërat e mia dhe më zgjati dorën. – Unë jam… Keep Reading
Agota Kristof Hoqa dorë nga gjithçka për të shkruar veprën e jetës sime. Jam shkrimtar i madh. Askush s’e di këtë, ngaqë ende s’kam shkruar asgjë. Por kur ta shkruaj, ama, librin, romanin tim… Kjo është arsyeja pse hoqa dorë nga puna e zyrtarit dhe si… nga çfarë tjetër? Nga asgjë tjetër. Sepse miq s’kam pasur… Keep Reading
Anita Zela Mara Gjoni hyri në restorantin Amore da Roma në Detroit, fiks në orën 7 e gjysmë të së dielës. Kisha arritur aty rreth 20 minuta më parë. Atë mëngjes isha zgjuar si çdo ditë herët dhe me plogështinë e një të diele me borë të ngrirë në çdo cep, kisha pirë kafen pas… Keep Reading
