Riarmatosja-Robinson Jeffers Ato lëvizje madhështore e fatale drejt vdekjes: solemniteti i masësQë çmerit mëshirën, mëshirën që derdh lotPër çdo atom të masës, për personat, për viktimat, Që bën të duket e përbindshmeTë admiruarit e bukurisë tragjike që ndërtojnë. E bukur si rrjedha e lumit a si rrita e ngadaltë e Ortekut në një shpat të… Keep Reading
Ars Poetica?-Czesław Miłosz Gjithmonë kam synuar një formë më të gjerë që të ishte e lirë nga kërkesat e poezisë apo prozës e që do na lejonte ta kuptonim njëri-tjetrin pa e ekspozuar autorin apo lexuesin ndaj mundimeve sublime. Ka diçka të padenjë në vetë thelbin e poezisë: rrjedh jashtë një gjë që nuk e… Keep Reading
Bisedë me Jeanne-Czeslaw Milosz Le t’i lëmë fjalët e mëdha, mjaft me filozofi, JeanneAq shumë fjalë e aq shumë letër, kush ua del.Të thashë të vërtetën pse u largova.Nuk po e vras mendjen më për këtë jetën time të gjymtuar.Nuk qe as më mirë e as më keq se tragjeditë e zakonshme të njerëzve Kemi… Keep Reading
Në një ditë si kjo-Mahmoud Darwish Në një ditë si kjo, në një qoshk të fshehtë të një kishe, në të plotën madhështi femërore,në një vit brishtë, kur e gjelbërta e përjetshme takohet me blunë e natës në ag, kur forma takon përmbajtjen dhe sensualja mistiken, nën një pjergull të dendur ku hija e një… Keep Reading
E megjithatë, librat – Czeslaw Milos E megjithatë librat do të jenë aty mbi rafte, qenie më vete, që u shfaqën njëherë, ende me bojën e patharë si gështenja vezullitëse nën një pemë vjeshte, dhe, të prekur e të përkëdhelur, nisën të jetonin pavarësisht zjarreve në horizont, kështjellave të hedhura në erë, marshimit të fiseve,… Keep Reading
Nga Libri: “Poezitë më të Mëdha”- Lawrence Ferlinghetti Mëshiroje kombin, populli i të cilit është dele,dhe barinjtë e të cilit e mashtrojnë.Mëshiroje kombin me udhëheqës gënjeshtarë, të urtë të mbytur në heshtje,dhe me fanatikë që mbushin ajrin mediatik me zhurmë.Mëshiroje kombin që nuk flet veçse për të bekuar pushtuesindhe për të kurorëzuar dhunuesin si hero,që… Keep Reading
Mëngjes në shtëpinë e djegur-Margaret Atwood Po ha mëngjes në shtëpinë e djegur. Ju e kuptoni: nuk ka as shtëpi, nuk ka as mëngjes, e megjithatë, ja ku jam, këtu. Luga që u shkri kërcet në tasin që u shkri edhe ai.Nuk është askush këndej rrotull. Ku kanë shkuar, vëllai e motra, nëna e babai?… Keep Reading
Fëmijë të çlirë-Nicolette Sowder Le të rrisim fëmijëqë duan gjërat e padashura –luleradhiqen, krimbat, merimangat e ngrata. Fëmijë që e ndiejnë se gjembi i duhet trëndafilit ,që vrapojnë nën shi dhe dhe gëzojnë njësojsi për diellin që ngroh e ndriçon çdo lojë. Dhe kur të rriten,kur dikush duhet të flasëpër ata që zë s’kanë le… Keep Reading
Poezi nga Mahmoud Darwish Këtu, rrëzë kodrave, përballë muzgut e ligjit të kohësPranë kopshtijeve të hijeve të thyeraBëjmë çka bëjnë të burgosuritÇka bëjnë të papunët:Kultivojmë shpresë. Një vend që bëhet gati të agojë. E ne gjithnjë e më pak të mençëmSe sytë i mbajmë nga çasti i fitores:S’ka natë nata jonë ndriçuar prej bombardimeveArmiqtë janë… Keep Reading
Vendbanim-Margaret Atwood Martesa nuk ështështëpi e as tendë ajo është më e hershme se kaq, dhe më e ftohtë: skaji i pyllit, skaji i shkretëtirësshkallët e palyera nga pas, ku rrimë mbledhur kruspull jashtë, duke ngrënë kokoshka skaji i akullnajës që tretet ku me dhimbje e me kureshtipse mbijetuam qoftë edhederi këtu po mësojmë si… Keep Reading
