Fat fshati-Arben Velo Në fshatin pa njerëz,mua më ha zhdukja.Marr frymë thellë, kollitem,brinjët mbush me ajër.Në rrugën kalldrëm,metro kaq e bukur,çdo gur ngjannjë kokë bashkëfshatari,nga trupi e këputur. Portat i hodhën gjerdheve si këmisha,Dritaret i nderën mbi mure si bluza.Çatitë si kapele vunë mbi kokë,oxhakët kthyen si çibukë mbi buzë.Shtëpitëqë torbat s’i mbanin dot,Hopaa!I mbartën në… Keep Reading
Pse shkruani? Revista defekt-teknik ua drejtoi këtë pyetje disa shkrimtarëve dhe poetëve shqiptarë, brenda dhe jashtë vendit.Përgjigjia e radhës erdhi nga poeti Arben Velo. Vijon më poshtë. Pse shkruaj?-Arben Velo Përse shkruaj?Apo përse nuk shkruaj? Ndërsa rri e vras mendjen se çfarë përgjigje t’i jap kësaj pyetjeje, ajo si një erë jugmurlan myzeqar më godet në… Keep Reading
Muzgjet e shkurtit-Arben Velo Për mua muzgjetjanë kafe shqeto,i pijnë pyjet që dogjëmqë të mbanim larg dimrat.Ca gerguj andej vijnë,më sjellin një fole shkurti.Të gjerb qetësisht,muzgje vetmish burri. Vetmia është e çuditshme,të ngjishet në kraharorkur i dhemb kujtesa.Më dhembin të vdekurit e djeshëm,s’di t’i ngushëlloj,si letra ankesashmbi tokë kanë zënë radhë.Ankohen kot!Pronësinë mbi varrettë gjallët… Keep Reading
Troket në sy një ditë shkurti-Arben Velo Kërmillit të trishtimits’i mjafton guaska mbi shpinë.Si ta mbaj lëmshin e dënesavedhe të barit që s’ka mbirë?Një çajkë shqetësimindjek klasën e parë të pyllit.Atlasit të agimitketrat ia hëngrën yllin.Askush s’po njeh askënd.Eva është bërë vjehrra e ErësBurrat; Adamë që varrosinbijëzat e vdekura të Besës.Vezën e brengës thyen malliNë… Keep Reading
Bëhu kujtesë!-Arben Velo Bie erë shirash,si parfum të vdekurish për të gjallë.Më pengo të lutem,në çmallje të kthej ditët dhe netët në mall.Se malli imbëhet merimangë e së enjtes,me grepin e merakutrrjetë thur mëndafshin e agut.Si velë peshkuese e lëshon në ajër.Guxo të mos vish!Ka për të të kapur!Merre me mend,nga mungesa jotedisa njerëz vrapojnë… Keep Reading
GJURI I JANARIT-Arben Velo Gjuri i nënës sime,është janar,theu kockat,në oborrin ku rreh dielli.Nga flokët e bardhë,i ranë sytë si perla,para këmbëve të veta..E kam të ndaluar të flas,për unazat e lotëve të trëndafilit,si parashikoi dot as horoskopi i agimit të dimrit.Të shkurtrat psherëtima që rrodhën bregut të supeve.Nën ngricën e shqetësuar,zhardhokët e hijevembijnë psherëtima dhimbjeje.U… Keep Reading
