Fëmijë të çlirë-Nicolette Sowder Le të rrisim fëmijëqë duan gjërat e padashura –luleradhiqen, krimbat, merimangat e ngrata. Fëmijë që e ndiejnë se gjembi i duhet trëndafilit ,që vrapojnë nën shi dhe dhe gëzojnë njësojsi për diellin që ngroh e ndriçon çdo lojë. Dhe kur të rriten,kur dikush duhet të flasëpër ata që zë s’kanë le… Keep Reading
Poezi nga Mahmoud Darwish Këtu, rrëzë kodrave, përballë muzgut e ligjit të kohësPranë kopshtijeve të hijeve të thyeraBëjmë çka bëjnë të burgosuritÇka bëjnë të papunët:Kultivojmë shpresë. Një vend që bëhet gati të agojë. E ne gjithnjë e më pak të mençëmSe sytë i mbajmë nga çasti i fitores:S’ka natë nata jonë ndriçuar prej bombardimeveArmiqtë janë… Keep Reading
Vendbanim-Margaret Atwood Martesa nuk ështështëpi e as tendë ajo është më e hershme se kaq, dhe më e ftohtë: skaji i pyllit, skaji i shkretëtirësshkallët e palyera nga pas, ku rrimë mbledhur kruspull jashtë, duke ngrënë kokoshka skaji i akullnajës që tretet ku me dhimbje e me kureshtipse mbijetuam qoftë edhederi këtu po mësojmë si… Keep Reading
Letër gruas që rreshti së më shkruari-Jeffrey McDaniel Doja të ishe e para që ta merrje vesh – Harper & Row ka rënë dakord të botojë përmbledhjen e letrave të mia për ty.Titulli në tentativë është Ekzorcisti në Palestrën e Kotësisë.Fatkeqësisht, atë më të mirën nuk ta dërgova dot kurrë,atë që me siguri ishte unike… Keep Reading
Bota e Qetë-Jeffrey McDaniel Në përpjekje që njerëzit ta shikojnë më shumë në sy njëri-tjetrin, dhe për të kënaqur edhe memecët, qeveria ka vendosur t’i japë secilit person vetëm njëqind e gjashtëdhjetë e shtatë fjalë, në ditë. Sa herë bie telefoni, unë e vë në vesh pa thënë as “alo”.. Në restorant vetëm sa e… Keep Reading
E kam një vend në teatrin e braktisur-Mahmoud Darwish E kam një vend në teatrin e braktisur në Bejrut. Mund ta harroj, dhe mund ta kujtoj aktin final pa më munduar malli… jo për ndonjë arsye tjetër përveç asaj se drama nuk ishte shkruar mjeshtërisht… Kaos, ashtu siç në ditët e luftës të atyre të… Keep Reading
E kemi të drejtën për ta dashur vjeshtën-Mahmoud Darwish Edhe ne e kemi të drejtën për t’i dashur ditët e fundit të vjeshtës, e të pyesim:A ka vend në fushë për një vjeshtë të re, që ne të shtrihemi si flakët e qymyrit?Një vjeshtë që ngjyros gjethet e saj me ar.Ah, sikur të ishim gjethe… Keep Reading
Ç’mbetet nga jeta-Mahmoud Darwish Sikur të më thoshin:Në mbrëmje do vdesësh,çfarë do bëje deri atëherë?Unë do shihja orën e dorës,do pija një gotë lëng,do kafshoja një mollë,do sodisja gjatë një milingonë që ka gjetur ushqim,pastaj do shihja sërish orën e dorës.Do më kishte mbetur kohë për të rruajtur mjekrëndhe për t’u zhytur në një banjë,… Keep Reading
Është Natë dhe Ajo është e Vetmuar… Mahmoud Darwish Është natë dhe ajo është e vetmuar edhe unë jam i vetmuar si ajo, midis qiririt të saj dhe timit janë dy tavolina bosh në këtë restorant dimëror. Asgjë nuk e prish heshtjen midis nesh Ajo nuk më sheh kur unë e kap duke këputur një… Keep Reading
Ushtari që sheh në ëndërr zambakë të bardhë-Mahmoud Darwish Ai sheh në ëndërr zambakë të bardhë, një degë ulliri, gjinjtë e saj në rrëzëllimën e muzgut.Sheh një zog, më thotë, lule limoni. Ai nuk e analizon ëndrrën e tij.I kupton gjërat ashtu siç i ndjen dhe i nuhat.Atdheu për të është, më thotë, të pi… Keep Reading
