Arben Velo

Gjinkallat e shirave japin meshë për një puthjen time-Arben Velo  Mbaj mend…Mesditë!…Vapa shponte si gjemb.Ti nuk ishe.Gjinkallat e shirave,si besimtare vere,digjnin temjan këngëshpër të ofruar te Zotilutjet e njerëzve. Gjelave të hijeve,nën një pemë si kishë,u dukej vetja kongregacion priftërinjsh.Befas u tretën.Sapo teshtiu veriu,gjetën një shtegdhe puplat i lanësi veladonë nëpër degë. Në mungesën tënde,retë përgjëroheshin në tokësi… Keep Reading

Histori me rrugicë, shtëpi e mjaullima macesh si stalagtite dimrash-Arben Velo  Në lagjen time.është një rrugicë e gjatë sa një psherëtimë.Aty kalonin dikur dhjetra njerëz gazmorë,tashmë kalojnë ca burra që ankohen nga reumatizmadhe gra me flokë të kapurame karfica pikëllimesh. Në fund të sajështë një shtëpi e braktisurme tjegulla të kuqe,ku macet varin mjaullimatsi stalagtite dimrash. Te portatrokëllin herë-herë… Keep Reading

Bën mall  në frontin e  vjeshtës-Arben Velo Bën mall  në frontin e  vjeshtës.Në zgjua të gjoksitgumëzhin një bletë.Më lexon gjithë surete kuranit të vet. Nuk e di sa e shetkjo natë errësirën.As si e mbannjë ëndërr rrepesh me thonj,qyteti që unë dua.Por di që “mirëmëngjesi” yt,vjeshtrat e shkuara,paguante kafetë e dritës për mua. Bën mall.Me avuj u… Keep Reading

Fjalë të zgjedhura për një qytet të zbrazur-Arben Velo Në qytetin e zbrazurjanë mëkat të rinjtë.Sërish në gusht lindën më pak fëmijë. Ngjajnë sheshetsi komça të zbërthyera rrugësh.Si paliçeta bebeshnderur neonët çdo darkë.. Veç të moshuarqë nuk flasin ka.Me heshtjet që u qajnëtë kyçura në kokë.Si vetull fëmije, ikur diku larg,ngjan jaka e hënës, zhubrosur në tokë. Veç… Keep Reading

Dhe hijet në jug kushtojnë këtë verë më shumë-Arben Velo Gusht, o gunë!Hijet në jug,këtë verë kushtojnë më shumë. Ku ta gjej një kafe të lirë,në lirinë që mban erë det.Gjinkallat ofrojnë mjuzikëll falas,me një frape valëshpër një poet. Kalldrëmi i Vunoit,gjuhë e fortë labe,me theks si thep,u gërvisht këmbët turistëvesi shqipe e sertë.(Unë, zhapa me jod… Keep Reading

Bëmë një vend në trishtimin tënd!-Arben Velo  Bëmë një vendnë trishtimin tënd!Qyteti i biedaulles së mungesës tënde.Muza ulet në gjunjnë fund të kopshtit,të vrarë nga vjeshtrat.Mos luaj me tupanët e lotit!Mendja më thotënuk do të ketë më verë këtë vit.Në një dramë dimri,do të aktrojnë pyjet e prera,varur në supet e mi. Shira të shkretëdo të… Keep Reading

Këmbana reumatizme malli-Arben Velo  Sa herë thika e vetmisë së hënës,më godet në eshtra,zanoret e emrit tënd,fluturojnë e kthehenxixëllonja Maji.Nga mungesa jote,kokallat e miakthehenkëmbana reumatizme malli.Si piperka djegëse,mbledh xixëllonjatdhe i vendos përmbi gjunjë.Më kot kërkoj miqtë ndiej një këshillësi ta ndjek drobitjengurë mbi gurë.Qeshjet e tua që ajrin s’e kanë dredhur gjithë këto ditë, me qepën e bardhë… Keep Reading

Guguftutë e gjakut-Arben Velo  I kam ca pritjekëndojnësi guguftu gjaku.“Guu… guu”! “Guu…guu- ftuu”!Rruazat e orëve të agut,mbushin vena prej Maji.Janë mana të kuq,shkundur nga sytë e Asaj. Kur Ti s’vjen,heshtjet puthen në buzë,mpirjet e ditës,sytë rrëzojnë nëpër qiej.Instiktet kthehen, në ngërçe prej nate.Më ngatërrojnë dhe gjumin,ca flirte kukuvajke. Dreqi e marrtë!Si fasha  keqardhjejeca lule lofate.Me guguftunë e gjakutbëhen… Keep Reading